ec.← Tüm yazılar

Yazılım Geliştirme · 14 Kasım 2026

VS Code Agent Mode Nedir? Yapay Zekâya Kod Değil, Görev Vermek

VS Code Agent Mode ile yapay zekâya yalnızca kod yazdırmak yerine dosya düzenleme, hata giderme ve test çalıştırma gibi görevler verebiliyoruz. Nasıl kullanıldığını, MCP'den farkını ve dikkat ettiğim noktaları anlatıyorum.

VS Code Agent Mode Nedir? Yapay Zekâya Kod Değil, Görev Vermek

Bir süre önce yapay zekâdan kod yazmasını istediğimizde verdiği cevabı kopyalayıp projemize ekliyorduk. Hata çıktığında tekrar soruyor, yeni kodu alıp yeniden deniyorduk.

Şimdi işler biraz değişti. VS Code içerisindeki Agent Mode sayesinde yapay zekâya yalnızca bir fonksiyon yazdırmak yerine doğrudan görev verebiliyoruz.

Örneğin "Projede giriş ekranındaki hatayı bul, düzelt ve ilgili testleri çalıştır" dediğimizde, uygun araç ve izinlerle dosyaları inceleyebilen, değişiklik yapabilen ve test sonuçlarını değerlendirebilen bir sistemden bahsediyoruz.

Bence yapay zekâ destekli yazılım geliştirmenin asıl ilginç tarafı da burada başlıyor.

Agent Mode Nedir?

Agent Mode, VS Code içerisinde yapay zekâ ajanlarının bir görevi tamamlamak için birden fazla işlem gerçekleştirebildiği çalışma biçimi.

Klasik yapay zekâ sohbetinde bir soru sorup yanıt alırken Agent Mode'da belirli bir hedef tanımlıyoruz.

Yapay zekâ bu hedef doğrultusunda proje dosyalarını inceleyebiliyor, gerekli değişiklikleri yapabiliyor, terminal komutları çalıştırabiliyor ve elde ettiği sonuçlara göre yeni adımlar belirleyebiliyor.

Elbette bu yetenekler kullandığımız araca, modele ve verdiğimiz izinlere bağlı.

Burada önemli gördüğüm ayrım şu: Yapay zekâya nasıl kod yazacağını anlatmak yerine neyi başarmasını istediğimi ve hangi koşulları sağlaması gerektiğini açıklıyorum.

VS Code'da Agent Mode Nasıl Kullanılır?

Başlamak için güncel bir VS Code sürümü ve desteklenen bir yapay zekâ hizmetine erişim gerekiyor.

GitHub Copilot üzerinden kullanmak istersem önce GitHub hesabımla giriş yapıyorum. Ardından üzerinde çalışacağım projeyi VS Code'da açıyorum.

Chat panelini açıp uygun ajan seçeneğine geçiyorum. Copilot tarafında Ask, Plan ve Agent gibi farklı çalışma seçenekleri bulunuyor.

Ben bu seçenekleri üç farklı ihtiyaca göre değerlendiriyorum.

Ask: Mevcut kodu anlamak veya bir konuyu araştırmak istediğimde.

Plan: Geliştirmeye başlamadan önce yapılacak değişiklikleri ve olası riskleri görmek istediğimde.

Agent: Dosyalar üzerinde değişiklik yapılmasını, bir hatanın giderilmesini veya testlerin çalıştırılmasını istediğimde.

Örneğin bir projede şu görevi verebilirim:

"Projeyi incele. Kullanıcı kayıt formundaki doğrulama hatalarını tespit et. Mevcut mimariyi bozmadan gerekli düzeltmeleri yap ve ilgili testleri çalıştır."

Böyle bir istekte yalnızca "Formu düzelt" demek yerine beklentimi ve sınırlarımı açıkça belirtmiş oluyorum.

Yapay Zekâya Görev Verirken Nelere Dikkat Ediyorum?

Bence Agent Mode kullanırken en önemli konu doğru görev tanımlamak.

Çünkü yapay zekâya belirsiz bir istek verdiğimde, hiç dokunulmasını istemediğim dosyalarda bile değişiklik yapmaya yönelebilir.

Bu yüzden özellikle mevcut bir proje üzerinde çalışırken hangi bölümün geliştirileceğini, nelerin korunması gerektiğini ve tamamlanan işin nasıl test edileceğini belirtmeyi önemsiyorum.

Örneğin "Giriş ekranını güzelleştir" yerine şöyle bir görev tanımlamak çok daha anlamlı:

"Giriş ekranının mevcut renklerini ve yerleşimini koru. Mobil cihazlarda taşan alanları düzelt. Butonların tıklanabilirliğini kontrol et. Mevcut giriş işlemini değiştirme."

İki istek arasında ciddi fark var.

İkinci örnekte yalnızca hedefi değil, değişmemesi gereken noktaları da açıklıyorum.

Agent Mode ile MCP Arasındaki Fark Ne?

Önceki yazımda MCP'den bahsetmiştim. Bu iki teknoloji birlikte kullanılabildiği için aralarındaki farkı da açıklamak istiyorum.

Agent Mode, yapay zekânın bir görevi planlayıp araçları kullanarak adım adım gerçekleştirmesiyle ilgili.

MCP ise yapay zekâ uygulamalarının harici araçlara ve veri kaynaklarına bağlanmasını sağlayan bir protokol.

Yani Agent Mode yapay zekânın çalışma biçimiyle, MCP ise kullanabileceği araç bağlantılarıyla ilgili.

Örneğin bir yapay zekâ ajanı MCP üzerinden GitHub, veritabanı veya başka bir geliştirme aracına erişebilir. Böylece görevini yalnızca açık olan kod dosyalarıyla sınırlı kalmadan sürdürebilir.

Ancak Agent Mode kullanmak için her zaman MCP bağlantısı kurmak gerekmiyor.

Her Şeyi Yapay Zekâya Bırakmak Mantıklı mı?

Bana göre değil.

Yapay zekânın bir hatayı düzelttiğini söylemesi, o hatanın gerçekten çözüldüğünü garanti etmiyor.

Testler başarılı olsa bile değişikliğin uygulamanın diğer bölümlerini nasıl etkilediğini değerlendirmek gerekiyor.

Özellikle veritabanı işlemleri, kullanıcı yetkileri, ödeme sistemleri ve canlı sunucular söz konusu olduğunda daha dikkatli olmak gerektiğini düşünüyorum.

Benim tercih ettiğim yaklaşım, yapay zekânın geliştirme sürecinde yardımcı olması fakat kritik kararların ve son kontrollerin geliştiricide kalması.

Bir özelliğin çalışıyor olmasıyla doğru geliştirilmiş olması her zaman aynı şey değil.

Yazılım Geliştirmede Yeni Alışkanlığım: Önce Görevi Tarif Etmek

Agent Mode'un en önemli katkısının yalnızca kod yazma hızını artırmak olduğunu düşünmüyorum.

Asıl katkısı, geliştirme sürecini daha küçük ve kontrol edilebilir görevlere ayırabilmek.

Eskiden her değişikliği tek tek tarif etmek gerekirken artık hedefi, beklentileri ve kontrol kriterlerini birlikte tanımlayabiliyoruz.

Yine de hangi teknolojinin kullanılacağına, mimarinin nasıl kurulacağına ve ortaya çıkan ürünün gerçekten ihtiyacı karşılayıp karşılamadığına karar vermek bizim sorumluluğumuzda.

Yapay zekâyı yazılımcının yerine geçen bir araçtan çok, doğru yönlendirildiğinde geliştirme sürecine ciddi katkı sağlayabilen bir yardımcı olarak görüyorum.

Önümüzdeki dönemde yazılım geliştirmede fark yaratacak becerilerden birinin de bu araçlara doğru görev verebilmek ve ürettikleri işi değerlendirebilmek olacağını düşünüyorum.

Emin Can Çelen